Versopolis es un programa europeo de literatura que cuenta con el apoyo de Europa Creativa, el propósito que tiene es el de promover la poesía escrita por los jóvenes poetas europeos a través de una serie de festivales con distintas sedes en Europa como los que dirigen nuestros amigos y colaboradores Ales Steger y Mite Stefoski, directores de los festivales Days of Poetry and Wine, en Eslovenia, y el Struga Poetry Evenings, en Macedonia, respectivamente; en Círculo de Poesía creemos en la literatura que están escribiendo estos jóvenes poetas y hemos decidido presentar a cada uno de los poetas que han sido seleccionados en este programa. En esta ocasión presentamos, en versión de Adalberto García López, a Maarten Inghels (1988). Poeta y narrador de origen belga. Es el Poeta Oficial de la Ciudad de Amberes y el Artista Residente en el Middelheim Sculpture Museum. Coordina el The Lonely Funeral, proyeco literario y social en donde un poeta recita un poema en los funerales donde no hay mucha gente. Ha sido invitado a diversos festivales en Europa. Es autor de Tumult (2008), Het abattoir van het afscheid (2009), Waakzaam (2012), Nieuwe rituelen (2015) y Ik volg de rivier, ik ben de rivier (2017), entre otros. Su poesía ha sido traducida a varios idiomas.
Arte poética
¿El peso del mundo? La poesía.
¿El grifo que gotea en mi garganta? La poesía. La poesía. La poesía.
¿Cuándo me ahogué en sueños y desperté tosiendo? La poesía.
¿El papel cortado en mi dedo medio? La poesía, carajo.
Mi amante sabe dónde iremos de vacaciones los próximos diez años: a la poesía.
¿Lo que la persigue en mis brazos? La poesía.
Visito al pez cuando está lloviendo. ¿La poesía?
Mi madre me pregunta a cuánto ascienden mis ingresos. Por necesidad: la poesía.
¿Qué vendieron al circo por casi nada? La poesía.
¿Europa? La poesía.
¿Lapislázuli? La poesía.
¿La luna se desvanece, se pone de pie, vuelve a dormir? La poesía con los ojos vendados.
El siglo bosteza y soy libre. La poesía.
¿Quién eres?, preguntas. La poesía: me voy a más a menudo de lo que me quedo.
Levantas una piedra y se desliza por debajo del tropel. La poesía.
¿Qué grita el público fuerte y claro cada que tropiezo? ¡La poesía! ¡La poesía!
Ars poetica
Het gewicht van de wereld? Poëzie.
De lekkende kraan in mijn keel? Poëzie. Poëzie. Poëzie.
Wanneer ik mij verslik in mijn slaap en hoestend wakker word? Poëzie.
De papiersnee in mijn middelvinger? Godverdomse poëzie.
Mijn geliefde weet waarheen wij de komende tien jaar op vakantie gaan: naar poëzie.
Wat duwt de wind in mijn rug? De poëzie — of het gebrek daaraan.
Wanneer het regent, bezoek ik de vissen. Poëzie?
Hoe mijn inkomen eruitziet vraagt mijn moeder? Noodgedwongen de poëzie.
Wat hebben ze voor een appel en een ei aan het circus verkocht? De poëzie.
Europa? Poëzie.
Lapus lazuli? Poëzie.
De maan sterft, staat recht, slaapt weer in? Geblinddoekte poëzie.
De eeuw geeuwt, en ik ben vrij. Poëzie.
Wie ben jij?, vraagt u. De poëzie — ik ben er vaker niet dan wel.
Je tilt een steen op en het glipt in grote getale weg. Poëzie.
Wat roepen de toeschouwers luid en duidelijk wanneer ik op mijn bek ga? Poëzie! Poëzie!
Visita
Una visita a la mueblería
Y la radio anuncia un ataque nuclear
Donde resultaron al menos diez heridos
Estamos interesados en un sofá moderno
De tres lugares, color azul turquesa
Hay un debate acerca del color, el número de muertos
Aumenta, docena de heridos
Restos por todas partes
Los modelos más caros están al fondo de la tienda
Desmontado fácil
El primer ministro ordena a las personas a permanecer en sus casas
Las pocas personas en la mueblería
Están quietos como las sillas y escuchan la radio
Nivel de amenaza nivel 4
Un periodo de entrega de 8 semanas
Fantaseamos sobre el sofá de tres lugares:
Lo bien que se vería en la sala
Y los libros que leeremos sobre él
Y el sexo que tendremos ahí
Dos bombas son detonadas
La medida está aún bajo discusión
¿A cuántas personas invitamos anualmente
Y cuántas al mismo tiempo?
La guerra crece cada vez más cerca
Tal vez haremos un bebé ahí
En el sofá de tres lugares donde las visitas han hecho huequitos
¿Este es un momento apropiado para un minuto de silencio?
Sí, siempre podemos guardar un minuto de silencio
Entre los sofás de esquina gris en la mueblería
He guardado varias veces un minuto de silencio en mi vida
Pero este fue el minutos más impresionante
Todos los muebles también se callaron
Bezoek
Een bezoek aan de meubelwinkel
En de radio maakt gewag van een bomaanslag
Met als resultaat minstens 10 doden
Wij hebben ons oog op een moderne sofa
Een driezitsbank in appelblauwzeegroen
Er is discussie over de kleur, het dodenaantal
Loopt op, tientallen gewonden
Liggen in stukken
Achteraan de meubelwinkel staan de duurdere modellen
Gemakkelijk demonteerbaar
De premier roept de bevolking op om binnen te blijven
De weinige mensen in de meubelwinkel
Staan als stoelen en luisteren naar de radio
Alarmfase 4 gaat van kracht
De levertijd bedraagt 8 weken
We fantaseren over de driezitsbank —
Hoe goed die in de woonkamer zou passen
En welke boeken we daarin gaan lezen
En wat soort seks we daarop gaan hebben
Twee bommen zijn tot ontploffing gebracht
De omvang is nog een punt van discussie
Hoeveel mensen ontvangen wij per jaar
En hoeveel op hetzelfde moment?
De oorlog komt steeds dichterbij
Misschien maken we er wel een kind in
Op de driezitsbank waarin het bezoek deukjes heeft gedrukt
Is dit een geschikte gelegenheid voor een minuut stilte?
Ja, een minuut stilte kunnen we wel houden
Tussen de grijze hoeksalons van de meubelwinkel
In mijn leven heb ik al vele keren een minuut stilte bijgewoond
Maar dit was de indrukwekkendste minuut
Alle meubels zwegen mee
Visita núm. 12 627
Está helando demasiado en este corazón. Ella ha patinado en círculos en la bufanda
que me ha enredado en mi cuello. Con el molino de sangre como
único testigo sombrío, llamaré a su raíz mi hogar. Sobre
el horizonte de ese corazón hay un agujero de hielo, siete palomas miran
los límites. Al lado del agujero, estoy pintando un bodegón
que se asoma hacia el lugar de la sangre, miro más allá de las escaleras
todo el camino hacia abajo y observo el tiburón negro que yace
en el fondo. No puedo oír ambulancias o cortinas rodantes,
no hay un solo papel impreso, ni nada escrito,
ni un guiño sonriente. El paisaje reduce delicadamente
su insomnio en silencio. Sin perro que ladre
mientras es invierno, el hielo rompe su vaga pelea.
La conocí en la gala de sus miradas. Y si ahí es donde
mi corazón se derretirá, puedo perderla de ser necesario.
Bezoek nr 12 627
Het vriest in dit hart. Ze heeft lussen tot een sjaal geschaatst
die zich rond mijn hals stropt. Met de bloedmolen als enige
schaduwgetuige, aan zijn voet zal ik wonen. Aan de horizon
van dat hart ligt een wak in het ijs, zeven duiven spieken
aan de rand. Naast het wak schilder ik een stilleven
dat uitkijkt op de bloedplaats, ik kijk langs het trapgat
naar beneden en zie de trillende zwartvissen liggen
op de bodem. Ik hoor geen ambulances, rollende gordijnen,
er wordt geen krant gedrukt en niets geschreven,
geen smiley knipoogt. Het landschap legt zacht zijn
slapelozen het zwijgen op. Geen hond blaft
als het wintert, het ijs kraakt zijn lakse gevecht.
In de balzaal van haar blikken heb ik haar ontmoet. En als
mijn hart daar wil smelten, kan ik haar verliezen als het moet.
